سخن روز

عبادت به جز خدمت خلق نیست

ماه خرداد نیز مثل مسافری که محل خود را ترک کند کم کم آماده رفتن است. ماهی که در گاهشمار ایران باستان با تلفظ"خور داد" به معنی تندرستی ورسائی خوانده می شد واین بدین لحاظ بوده که ایرانیان باستان توجه خاصی به سلامتی وتعالی انسان ها داشته وجشن روز ششم خرداد جهت نیایش وتقاضای سلامتی از اهورا مزدا اختصاص یافته بود. اگر به تاسی از نیاکان خود بخواهیم سلامتی افراد جامعه را مدنظر بگیریم زیباتر خواهد بود که نظری به شهری که در آن زندگی می کنیم بیندازیم. شهرما، ملارد که با انبوهی از جمعیت که عمدتا از اقشار آسیب  پذیر جامعه می باشند، با مراکز درمانی دولتی ویا عام المنفعه بیگانه است. جائی که اقشار آسیب پذیر نیاز به حمایت جدی از نظر پزشک ودرمان دارند به شدت از کمبود آن رنج می برند. مادری را می بینی که با وضعی نه چندان مناسب از نظر روحی بچه ای را که در اثر بیماری رمقی برایش نمانده در بغل گرفته وبا اضطراب خاص ناشی از نشناختن ویا نداشتن امکانات مالی وبا وضع اسف انگیزی در خیابان ها آدرس مراکز درمانی دولتی را می پرسد وطبق معمول با جواب از پیش مشخصی که " این دور وبرها درمانگاه دولتی وجود ندارد" رروبرو می شود انگار همه رنج عالم را بر دوش این زن گذاشته باشند می گوید "با این بچه چکار کنم" ویا سالمندی که توان راه رفتن ندارد به گونه ای دیگر اسیر این پرسش وپاسخ هاست. مهم ترین مطلب این است که ارکان جامعه بدهکار ومدیون این افراد است وگوئی این دین خود را از یاد برده است ویا گوش شنوائی برای شنیدن این حرف ها ندارد. حدود 32 سال از انقلاب می گذرد هنوز هم اصل مسلم بهداشت رایگان در این جا نه تنها پیاده نشده بلکه در انبوهی از کاغذها ومصوبه ها وبودجه ها وبوروکراسی اداری گم شده است ولی آنچه که مشهود است امثال همان زن وبچه وسال خوردگان هستند که هنوز به دنبال آدرس می گردند. براستی اگر دولت وظیفه خود را در این مورد فراموش کرد  تکلیف افراد نیازمند حمایت چه میباشد آیا ما به عنوان انسان های آزاده باید فقط منتظر اقدامات جدی دولتی باشیم یا خودمان نیز می توانیم حرکتی در خور وشایسته انجام دهیم. با ورود افراد جدید به مدیریت شهری ملارد شاید شاهد حرکت های مردمی در این راستا باشیم بگونه ای که مدیریت شهری با اختصاص زمینی جهت احداث بیمارستان وافراد خیر ونیکو کار با حمایت های مالی خود با عث وبانی خیری شده وبیمارستانی ایجاد شود که منافع ان که همان سلامتی افراد جامعه است در شهر ملارد  بوجود اید. افراد خیری که در این مورد گامی بر دارند این ارزش را خواهند داشت که به عنوان انسان های شایسته، لبخند حاکی از سلامتی کودکان وبه تبع ان شادابی مادران وسالخوردگان را درک وخود را در آن سهیم بدانند. و به قول معروف" گل بی خار جهان مردم نیکو سیرند "  واین امکان را خواهند داشت که در تاریخ انسان های وارسته نامشان ماندگار بماند وبیاد داشته باشیم که عبادت بجز خدمت خلق نیست.

عاطف اسکوئی