سخن روز

ترافیک در وادی سرگردانی
نزدیکی بیش از حد به تهران به عنوان پایتخت رسمی واقتصادی کشور وهزینه های نسبتاً پایین زندگی، یکی از دلایل اصلی رشد وتوسعه شتابان ملارد در سالیان اخیرمی باشد در این چند سال گذشته جمع کثیری از هم وطنان، غالباً از شهرهای کوچک وروستاها، به منظور پیدا کردن شغل مناسب، جلای سرزمین مادری نموده وبار خود را به عنوان شهروندان جدید در ملارد بر زمین نهاده اند. روستائی کوچک در چند کیلومتری تهران که بدون برنامه ریزی، به شهری بی در وپیکر با انبوهی جمعیت تبدیل گردید. شهری با حداقل امکانات و زیرساخت های شهرهای امروزی که در سطح وارتفاع گسترش یافته است. عرض معابر و خیابانها وکوچه ها بدون رعایت اصول ومبانی شهرسازی و صرفاً بر اساس خواست و نظر مالکین اراضی اجرا وشکل گرفته است باتوسعه روزافزون جمعیت شهرنشین وبه تبع آن گسترش غیر اصولی و نامتوازن شهر و افزایش سطح درآمدی مردم، حجم انبوهی از وسایل نقلیه به این معابر کم عرض وغیر استاندارد سرازیر گردیدندکه مسبب وضعیتی بسیارآشفته و سردرگم به نام ترافیک گردید. ساعت ها اتلاف وقت در راه بندان های خود ساخته، اعصاب وروان مردم را همانند سوهان سایش می دهد تقاطع های هم سطح متعدد، کمبودعوامل و تجهیزات راهنمائی ورانندگی، عرض غیر اصولی معابر، عدم اجرای شریان های اصلی توزیع کننده ترافیک همانند کمر بندی شرقی .... و از همه مهمتر فقر فرهنگی حاکم در منطقه باعث شده است که ترافیک بعضی از معابر همانند خیابان امام خمینی و بیست متری مارلیک با مشکلات فروانی گریبان مردم ومسئولین را بگیرد. هرچند در این اواخر بیشترگذرگاهها حتی خیابانهای فرعی هم با این مشکل رو به رو هستند. زیرا سر ریز خیابانهای اصلی، که تحمل وکشش حجم ترافیک را ندارند به معابر فرعی همانند پرنیان وارد و مشکلات حاد ترافیکی برای این خیابانها نیز ایجاد نموده اند. در ساعات اوج سفر که مردم ازمحل کار و اشتغال خود در تهران، جاده های قدیم ومخصوص کرج راهی سرآسیاب، مارلیک و روستاهای اطراف می شوند به اجبار بایستی از جاده های اندیشه و ملارد به سوی سکونتگاه های خود حرکت نمایند. حجم قابل توجهی ازاین سفرها که ساکن غرب سرآسیاب، مارلیک و روستاهای اطراف هستند صرفاً یک مسیر تردد برای انتخاب دارند وآن هم خیابان دکتر حسابی می باشد. اگر در این ساعات سری به این محل بزنید حتماً از عمل خود پشیمان خواهید شد یک مسیر چند کیلومتری به لطف ترافیک سردر گم این خیابان، بیش از یک ساعت طول می کشد تا به فاز 3 برسد. به راستی چرا مسئولین فکری اساسی برای رفع این گرفتاری مردم نمی کنند؟ مردم زحمتکشی که پس از یک روز کاری خسته به محل زندگی خود برمی گردندآیا سزاوار این همه آزار و اذیت هستند ؟ در دو سال پیش که قسمتی از خیابان دکتر حسابی از تقاطع خیابان امام تا میدان گلها یک طرفه شد، واقعاً مردم چند روز بدون کمترین مشکل به کار وزندگی خود می رسیدند اما متأسفانه بر اثر فشارهای تعدادی از کسبه و مصلحت اندیشی های فاقد توجیه، این طرح عالی در نیمه را تعطیل و وضعیت سابق حاکم گردید. با توجه به استقرار مراکز متعدد سفر ساز همانند مساجد، مدارس، مراکز اداری وتجاری و نقش توزیع ترافیکی این خیابان، آیا امکان طراحی واجرای راهکار مناسب علمی وجود ندارد تا مردم بیش از این مجبور به پرداخت تا وا ن ندا نم کاری و مصلحت اندیشی های فاقد توجیه نبا شند؟ نکته حائز اهمیت دیگر این است که در سراسر این خیابان با تقاطع های متعدد همسطح، فقط یک چراغ راهنمائی وجود دارد و از عوامل وپرسنل راهنمائی و رانندگی هم خبری نیست زیراکه کاری از دست آنها بر نمی آید !
یکی از کارکردهای علم مهندسی ترافیک، که در این چند سال اخیر پیشرفت قابل ملاحظه ای داشته است، بررسی معضلات ترافیکی و ارائه راهکارهای علمی و اجرائی می باشد که سزاوار وشایسته است مسئولین و اعضاء محترم شورای ترافیک شهرستان با استمداد از مهندسان مشاور با تجربه و متخصص، طرحی اصولی برای نجات مردم منطقه از وضعیت آزار دهنده فعلی بیندیشند.
ایرج زارع