سخن روز

فساد،کشورگنج شایگان رابه کجا می برد؟

درحدودنودوپنج سال پیش که مرحوم سیدمحمدعلی جمال زاده کتاب نفیس گنج شایگان رانوشت وباثبت معادن ایران درجدول های متعدد همانند معادن فیروزه، نفت، مس، آهن، زغال سنگ، املاح، نقره وطلاو....همچنین با اشاره به صنایع دستی  مردم هنرمند ایران زمین که عمدتاً اشاره اش به قالی بافی ومنسوجات ابریشمی، گلدوزی ...، نام کتاب خود را که همانا نام ایران زمین است،گنج شایگان نامید. البته درصدسال پیش هنوزتکنولوژی آنقدرپیشرفت نکرده بودکه معادن نفتی انباشته شده در اعماق زمین را رصدکند وآماری ارائه دهد اما اینک میگویند ایران پس ازعربستان سعودی و روسیه دارای بزرگترین ذخائر نفتی و گازی درجهان است.آن روزها هنوز قدرت و ارزش گاز و پهنه های میادین گاز اصلاً شناسایی نشده بودکه بگویند چه حجم عظیمی از گاز جهان که پس از روسیه مقام دوم را درسطح جهان به ایران داده است، درایران موجودمی باشد آیا به راستی اگرآمارهای نفت وگاز امروز دریکصدسال پیش برای امثال جمال زاده وجود داشت نام کتاب خودراچیزدیگری نمی نهاد؟! تکامل اختراعات واکتشافات  و دانش بشری این امید را به مردم ما می داد و پیش بینی این بودکه نه تنها امروزه بلکه آینده گان هم از تدبیر مدیران و مسئولان عالی رتبه پنجاه سال اخیرایران، دراستغنایی کامل زندگی کنند. استحصال نفت وصادرات بی رویه ی آن امیدآنرا میدادکه امروزه بایستی حداقل نصف کشورعربستان سعودی ذخیره ی ارزی داشته باشیم؟! درجایی دیدم که عربستان سعودی حدود هشتصدمیلیارد دریک صندوق، سرمایه ی ارزی دارد.گرچه غوغای گاز و اینکه به اندازه ی سی وپنج کشورجهان منابع گازی راداریم هنوزمتولدنشده بود. این روزها صادرات نفت وگازوکسب دلارهای نفتی نه تنها امیدها راتضعیف نموده بلکه باجرات می توان گفت امید منفی به روشنفکران وتحصیل کرده هاونخبگان فکری جامعه تزریق نموده است چرا؟ به نظرمیرسد هیولای فساد اداری که اختاپوس گونه ولایه لایه ودرهم تنیده شده، حال وآینده ایران زمین رانشانه رفته است وهیچ روزنه ی امیدی برای ریشه کنی فساداداری دیده نمی شود و یا لااقل اراده ای جدی مبنی برریشه کنی این اختاپوس هزارپا درمیان مدیران میانی وعالی رتبه مملکت دیده نمیشود. فساد اداری که مادر تمامی فسادهاست وزاینده ی رشوه خواری ورشوه بازی وغارتگری ومسابقه ی به یغمابردن ناموس اقتصادی ماست، کشورگنج شایگان رابه کجامیبرد؟! معاوضه ی دولت ها ومدیران و انکارمدیران قبلی توسط مدیران بعدی،  عادت بسیار رذیلانه ای شده است که همیشه دولتمردان حال، گذشتگان دولت مردرا مقصرفسادوعقب ماندگی وزایش فقر و فحشا وگرسنگی و نومیدی ومیرایی مردم و به ویژه رخوت و نا امیدی وانزوای نسل جوان، میدانند.آیابایستی منتظرتولدمجدد امیرکبیروقائم مقام بود تا با تناسخ روح وجسم دوباره از وفراهان سربرآورند ومبازه ی با این فساد نامبارک راآغازنمایند؟شعارهای عدالت وعدالت اجتماعی ودولت پاک برای ملت پاک، اصلاحات، و امثالهم تا به کی کلاه شرعی برسرملتی میگذارندکه کمترین سوءاستفادهای مالی در این گونه دولتهای شعار محور و مدعی پاکدستی اختلاس های هنگفت چند هزار میلیارد تومانی و ...است. براستی دستگیریهای اخیر شهرداران در شهرهای اطراف و شایعات متعدد در خصوص تخلفات مالی مدیران محلی نباید زنگ هشداری باشد برای مدیران کلان که فکری اساسی برای جلوگیری از گسترش روز افزون فساد درتمامی مناسب اداری بکنند؟ شاید فراموش شده است که ایرانی و ایران دوستان هرگز تسلیم این عوام فریبی ها و خیانت ورزی ها و وطن فروشی ها  نخواهندشد و نسل فرهیخته وتحصیل کرده و پرشمار در دانشگاه ها وکلاس های درس و انجمن ها ومساجد و پایگاه های مختلف یک باردیگرتاریخ ایران را تدریس خواهندنمود وخود معلوم است که تاریخ تا به چه حد با خیانت کاران بی رحم است.  

بیژن چهری

مدرس دانشگاه