سخن روز

رهاسازي بيماران كنار جادها....

رها كردن دو بيمار در جاده اي حاشيه تهران، توجه محافل رسانه‌اي و سياستگذاران بخش سلامت را به خود جلب كرده است. درباره اين موضوع، تذكر دو نكته لازم است.

الف)خبر و تصاوير اين عمل زشت اولين بار توسط يك سايت خبري (جهان نيوز) منتشر شد و نشان داد سايت‌هاي خبري مستقل و سالم در انعكاس آلام مردم به وجدان بيدار مسئولان چه نقش موثري مي‌توانند ايفا كنند. اين روزها كه رسانه ملي بيش از هر زمان ديگر محافظه‌كار و دولتگرا شده و در برابر استمداد و دادخواهي و مطالبات ملت درباره ناهنجاري‌هاي دستگاه‌هاي اداري، خود را به ناشنوايي و كوچه علي چپ مي زند، رسانه‌هاي مستقل مي‌توانند فريادرس و صداي مردم بي پناه باشند. مردمي كه در پيچ و خم ادارات مردم آزار و ضد انقلاب ساز موجود، پارتي و آشنايي كلفتي ندارند تا كارشان را راه بيندازد . رسانه‌هاي مردمي و مستقل؛ اما با تهديدات بزرگي هم روبرو هستند. يك تهديد مهم، كاهش آستانه تحمل مسوولان و برخوردهاي تند و بعضاً سليقه‌اي با نقدهاي رسانه‌اي است. تهديدي كه جرات رسانه هاي مستقل را در انعكاس ناهنجاري ها مي فرسايد.  تهديد ديگر عملكرد رسانه هاي مردمي و مستقل، تمايل سازمانهاي دولتي به چرب كردن سبيل رسانه ها و مصونيت يافتن از نقد آنهاست. اين اقدام آخري در سالهاي سازندگي و اصلاحات شروع شد و با كمال حيرت و تاسف در دوران دولت مدعي عدالت، ادامه و حتي وسعت يافته است.  چرب كردن سبيل يا مديون كردن رسانه هاي مستقل، صرفاً با پرداخت هديه يا عيدي صورت نمي گيرد. همراه كردن در سفرهاي خارجي يا راه اندازي جشنواره تقدير از رسانه‌هاي فعال در يك موضوع (مثل خودرو يا ماليات كه اخيرا رايج شده) نمونه هاي ديگر و متاسفانه رايج از مديون كردن رسانه هاست. تقديرهايي كه معمولاً شامل همه رسانه هاي غير مستقل مي شود و چشم و قلم آنها را بروي نقص‌هاي سيستم دست و دلباز، مي بندد. تصور كنيد اگر وزارت بهداشت و درمان سال گذشته جشنواره و تقدير از رسانه هاي فعال در امور سلامت برگزار كرده و سايت جهان نيوز را از ملاطفت‌هاي دست و دلبازانه خود بهره‌مند كرده بود، آيا هيچوقت خبر رهاسازي دو بيمار در حاشبه تهران توسط بيمارستان دولتي منتشر مي شد؟ خوشبختانه جهان نيوز رسانه مستقلي است و برخلاف برخي رسانه ها، مواجب بگير و مداح دستگاه هاي ولخرج و مفسد نمي شود. پس بيائيم اين آزادگي و استقلال رسانه ها را پاس بداريم و نگذاريم روابط عمومي برخي دستگاه هاي دولتي با ولخرجي‌هاي فساد برانگيزشان، اين دو گوهر ناب را از رسانه‌هاي ايران بگيرند.

 ب)خبر رها كردن بيماران با وضعي وخيم و با لباس بيمارستان در حاشيه جنوبي تهران در نزديكي آسايشگاه خيريه كهريزك، آنقدر تكان‌دهنده و شنيع هست كه مسوولان نظام سلامت را به پيگيري مجدانه آن واداشته است. هرچند پيگيري موضوع و برخورد شديد و عبرت‌آموز و البته قانوني با مسببان اين حركت شيطاني ضروري است اما پرداختن به اين حادثه نبايد به سطح محدود بماند و از عمق و ريشه‌هاي آن غفلت شود. واقعيت اين است كه برخي پزشكان به دلايل مختلف، اخلاق اسلامي، قسم‌نامه بقراط و حتي انسانيت را زير پا مي‌گذارند و حرص بسيار شديدي به كسب ثروت پيدا كرده‌اند. اين گروه پزشكان با رفتارهاي خود، به حيثيت و آبروي جامعه پزشكي كشور كه اكثرا پاكدست، با اخلاق و متعهد هستند، ضربات جبران ناپذيري وارد مي‌كنند و سيستم سلامت كشور نيز براي حذف ريشه هاي اين پديده و پيشگيري از تولد و رشد اين نسل از پزشكان ديوسيرت، ظاهرا اقدام موثري انجام نداده است.  ديگر شنيدن اين كه ‹‹ فلان پزشك براي عمل فلان ميليون تومان زيرميزي مي گيرد››، آنقدر عادي و تكرارشده است كه تكذيب‌هاي نخ‌نماي مسوولان وزارت بهداشت يا نظام پزشكي صرفاً پوزخند تلخ بيماران و خانواده‌هايشان را به دنبال دارد. رها كردن دو بيمار فقير در حاشيه جاده اي در تهران علامتي است كه نشان مي دهد سيستم درماني كشورمان، خود به شدت بيمار است و با وجود هزينه قابل توجهي كه همه ساله از بودجه كشور در آن تزريق مي‌شود، ناهنجاري هاي چشمگيري در آن وجود دارد. مسوولان وزارت بهداشت معمولاً اين ناهنجاري ها را تكذيب مي كنند يا آنها را محدود و جزيي نشان مي دهند. البته آنها خود در زمان نياز به خدمات درماني، از بهترين خدمت برخوردار هستند و طبيعي است كه نمي‌توانند حس كنند اين ‹‹ ناهنجاري‌هاي جزيي››، چه بر سر بيماران و خانواده‌هايشان مي‌آورد. انتظار اين است همه مسوولاني كه اين روزها از خبر رها سازي بيماران در حاشيه جاده‌اي در جنوب تهران برآشفته و مترصد اقدامي هستند، در برخورد با موضوع، به ريشه‌ها بپردازند و بيماري حرص و طمع برخي پزشكان بي تعهد را درمان كنند

بخش تحلیلی الف.