سخن روز

این قافله عمرعجب می گذرد

انگارهمین دیروز بوددانش آموزی دبیرستانی که هروقت فرصتی پیش می آمدمسائل سیاسی روز رابااطلاعاتی محدودبرای هم کلاسی هایم تحلیل می کردم.نزدیک به دودهه  ازآن روزها می گذردوگذر زمان نیز بامن کردهرآن چه که نباید می کرد.قریب بیست سال است که کمتر روزی پیش آمده که مسائل سیاسی کشور رارصدنکرده وچندنشریه داخلی رامطالعه نکرده باشم .شایدبه جرات بتوانم بگویم که درنوزده سالگی به بلوغ سیاسی رسیده  وتمامی جریانات سیاسی داخل کشوررامی شناختم وباعقایدوسلایق آنان آشنا بودم.نمی دانم این چه مرضی بودکه وجودمرادربرگرفته بودجوانان هم سن وسال من درآن دوران به اقتضاءسن وسالشان علایقی کاملامتفاوت بامن داشتند گروهی دوستدارورزش وفوتبال وعده ای نیزعلاقه مندبه مسائل سینمایی وبرخی نیزگرفتارعشق وعاشقی وغیره...بودند.بااینکه درخانواده ای کشاورزوغیرسیاسی بزرگ شده بودم گرایشی عجیب به سیاست  ناخودآگاه درمن شکل گرفته بود طوری که سایر استعدادهاوتوانایی هایم   راتحت تاثیرقرارداده بود.درطی این این مدت چندین بار فرصت ورودبه جریانات واحزاب سیاسی فراهم گردید اما ترجیح می دادم بیرون از گودسیاست قضایاراپیگیری وتحلیل نمایم.شاید هم احساس می کردم هنوز پختگی لازم راپیدانکرده ام.همانندکسی که رقابتهای لیگ فوتبال رادنبال می کندپیگیررقابتهای سیاسی بودم .امادراین برهه اززمان ازدنبال کردن مسائل سیاسی لذت که نمی برم هیچ بلکه احساس خستگی نیز به من دست می دهد.مثل مسابقه فوتبالی شده که به جای آنکه دوتیم رقیب باهم بازی کنند یک تیم به دوگروه تقسیم شده وباهم مسابقه می دهند .تماشای این بازی اصلالذت بخش نیست.فضای سیاسی امروزایران دقیقا مانندمثال فوق است ونشاط سیاسی کمتری درجامعه احساس می شود.امروز علما وبزرگان کشوررسالتی خطیر برعهده دارند وآن کمک به ایجادنشاط دوباره درفضای سیاسی کشوراست.جریانات سیاسی کشوراعم ازاصولگرایااصلاح طلب نیزبایدبافراموش کردن اختلافات وخاطرات تلخ گذشته وتاسی به قانون اساسی وایجاد نوعی وحدت ملی شادابی ونشاط رابه جامعه برگردانند.امروزهر کس کمترین اطلاعات سیاسی داشته باشد به این نکته اذعان خواهدداشت که نه جریان اصولگرا ونه جریان اصلاح طلب باپشتوانه ای که دارند قابل حذف نیستند وکسانی که سیاست حذف رادنبال می کنند بایدبدانند تلاش آنان مصداق کامل آب درهاون کوبیدن است وتنهاشرط حضوردردایره قدرت رقابت عادلانه است

فخرالدین آئینه وند