سخن روز

تاخت وتاز  موتور سواران کیف قاپ در شهرک مارلیک

بعد از جولان گدایان وارداتی حالا نوبت به موتور سوارانی رسیده که بی پروا در گوشه و کنار شهر در تعقیب زنان و سالخوردگان هستند و با حرکتی نا جوانمردانه و با تهدید و ارعاب و قمه کشی دست به سرقت می زنند.

و همیشه همراه مادران کودکان خردسالی هستند که از ترس و وحشتی که آن واقعه برایشان ایجاد کرده تا مدتها دچار کابوس و وحشت اند. و هنوز هراس و وحشت حمله تلخ و وحشیانه موتور سواران را در نگاه کودکانه شان می توان دید. سارقان که اغلب به هرزه گردی و پرسه زنی در پارک ها و معابر به صورت گروهی می پردازند اغلب طعمه های خود را زیر نظر دارند و در این حرکت ناجوانمردانه خود معمولاً به صورت گروهی و بیشتر دو نفره دست به سرقت می زنند.سرقت هایی که هر وقت با مقاومت طعمه ها روبرو می شوند،  در انظار عابرانی که بی توجه و بی اهمیت از تمام همنوع دوستی ها و غیرتمندی هایی که رفته رفته به افسانه و اسطوره تبدیل می شود دست به ضرب و جرح می زنند. اما در این میان حضور کمرنگ و یا حتّی غیبت طولانی مأموران انتظامی و امنیتی سؤال برانگیز است  مأمورانی که باید حافظ امنیت و جان مردم هستند چه وقت و چه زمانی باید حضور داشته باشند؟شناسایی این افراد کار خیلی سختی به نظر نمی رسد چون اغلب به صورت جمعی در محله هایی پاتوق می کنند حال اینکه چگونه است آزادانه دست به سرقت به عنف می زنند و عربده کشی و قمه زنی می نند و جوابی برای این همه اعتراض و سؤال نیست. بعد از مطلب شماره گذشته در خصوص خانه فساد و شیره کش خانه ای که در خیابان 10متری ورزش است و باعث هراس و ترس اهالی و حتّی تلفن های مکرر شده و هیچ عمل قابل توجهی از طرف نهادهای امنیتی وانتظامی صورت نگرفته،  به این فکر افتادم نوشتن این مطلب چه حاصل خواهد داشت.  امیدواریم این بار با تدبیری هر چند فوری نظیر ایجاد گشت زنی و خانه های پلیس سیار امنیت را به شهر بازگردانند.نسبت به حفظ امنیت و آرامش منطقه که به فرمودة مسؤولان از نان شب مردم هم واجب تر است کمی دلسوزانه تر و مسؤولانه تر رفتار کنند.

جهانگیر جعفری