سخن روز

مشکلات جدی ملارد در حوزه سلامت
در ماه گذشته مانور مقابله با حوادث وبلایای طبیعی با حضور نیروهای عملیاتی، امداد ونجات جمعیت هلال احمر، اورژانس، آتش نشانی وبا نظارت عوامل مدیریت بحران وزارت کشور، در سطح شهر وتعدادی از مدارس واماکن عمومی با موفقیت اجرا گردید. در مرحله اول آنچه مایه خشنودی ورضایت دست اندرکاران را فراهم آورده است افزایش آمادگی وسرعت عمل نیروهای عمل کننده در مواقع بحرانی ونجات تعداد بیشتری از آسیب دیدگان وافزایش سطح اطلاعات وآگاهی های مردم در مواقع حوادث ونحوه ی مقابله با آن می باشد. پس از اجرای مانور؛ همه ی مسئولان وعوامل اجرائی، با حضور در مراسم مختلف ومصاحبه های مطبوعاتی وگرفتن عکسهای یادگاری از آمادگی مطلوب واحد های عمل کننده وآسودگی خیال شهروندان، فراوان سخن گفته وبه تحسین خود پرداختند. با توجه به اینکه شهرستان ملارد در منطقه ای با خطر نسبی بسیار بالای زلزله قرار داشته وسطح ایمنی واستحکام اماکن مسکونی وخدماتی آن در وضعیت بسیار اسف باری غیر ایمن است، ضرورت افزایش اقدامات این گونه در راستای افزایش آمادگی عوامل اجرائی و اطلاعات ضروری شهروندان را برهمگان روشن می سازد. اما آنچه کمتر به چشم آمد و صحبتی، حتی در حد یک جمله، در مورد آن به میان نیامد موضوع مکان ومحل انتقال مصدومین ومجروحین حوادث و بلایای طبیعی بود که همه ی مسئولین به راحتی از کنار آن گذشتند. اگر قرار است با صرف هزینه های سنگین وتبلیغات فراوان، سطح آمادگی عوامل اجرائی ونیروهای امدادی را افزایش دهیم تا در مواقع بحرانی و زلزله، هر چه سریعتر و بهتر به آسیب دیدگان ومصدومان رسیدگی نموده و زندگی های بیشتری را نجات دهند، آیا به این موضوع فکر شده است که این مجروحان ومصدومان را جهت درمان ومداوا قرار است به کجا اعزام نمایند ؟ کدامین بیمارستان، درمانگاه و یا کلینیک مجهز درمانی در منطقه وجود دارد که بتواند در اسرع وقت به داد مصدومین برسد و از آمار تلفات جانی بکاهد؟ همانطوری که همگان به خوبی اطلاع دارند یکی از عوامل اصلی در کاهش تلفات جانی در حوادث و بلایای طبیعی سرعت عمل مطلوب عوامل امداد ونجات است سرعت عمل شامل همه ی مراحل؛ اعم از نجات حادثه دیدگان ودرمان مصدومان حادثه می باشد واگر یکی از مراحل با مشکل روبرو گردد قطعاً نتیجه مطلوب حاصل نخواهد شد. اگر عوامل امدادی با سرعت وتجهیزات مناسب همه ی آسیب دیدگان را از مهلکه نجات دهند ولیکن امکانات درمانی مناسب در اختیار نباشد، حتماً آمار تلفات متفاوت خواهد بود. لازم به ذکر است که به غیر از حوادث و بلایای طبیعی شهروندان ملاردی سالهاست که به واسطه کمبود های مطلق درمانی، با خطر جانی دست به گریبان هستند زندگی شهر نشینی با انواع و اقسام سانحه، تصادف وبیماریهای گوناگون حتی تولد نوزادان، در این چند سال، جان ومال مردم منطقه را با خطرات فراوانی مواجه نموده است. مصدومان، مجروحان واشخاص بیمار ساکن شهرستان ملارد وقتی احتیاج به خدمات بستری پیدا می کنند مجبور به انتقال به بیمارستانهای مناطق مجاور از قبیل کرج ، شهریار وحتی تهران می باشندکه خود با انبوهی از بیماران وکمبود امکانات درمانی دست به گریبان هستند زیرا که شهرستان ملارد با گستره ای وسیع وجمعیتی بالغ بر 400 هزار نفر، یکی از محرومترین مناطق کشور به لحاظ امکانات درمانی واورژانسی می باشد به حدی که حتی یک تخت بیمارستانی در آن وجود ندارد چند سالی است که مردم ملارد از اعضای شورای شهر، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، مسئولین محلی وکشوری، در ادوار مختلف، قول و وعده های متعددی در خصوص رفع معضلات بهداشتی وکاهش مشکلات درمانی شنیده اند ولیکن تا به حال، کمترین اقدامی مشاهده نشده است. در پیگیری موضوع از اعضای محترم شورای شهر متوجه انبوهی از نامه نگاری های متعددی شدیم که بدین منظور فی مابین شورای شهر و وزارت بهداشت ودرمان صورت گرفته است وحتی زمین مناسب و به اندازه نیز از ناحیه شهرداری ملارد معرفی شده است اما همه ی این پیگیری ها ومکاتبات فراوان تاکنون به نتیجه مطلوب ودلخواه مردم نرسیده است پس از اقدام شایسته دولت نهم در اجرای سفر های استانی ودو دور سفر مقام محترم ریاست جمهوری به منطقه وپیگیری های همه جانبه مردم ومسئولین، متأسفانه تا به حال، احداث بیمارستان ملارد، حتی در ردیف های بودجه سالیانه نیزگنجانده نشده است. مردم ملارد وقتی می توانند به داشتن یک بیمارستان با حداقل امکانات درمانی امیدوار باشند که ردیف بودجه اختصاصی برای این طرح در نظر گرفته شود در غیر این صورت ..... جا دارد پس از ارتقاء سطح اداری وتشکیلات ملارد از بخش به شهرستان و استقرار فرمانداری با تجربه، مهندس بنی عامریان در اولین قدم ، نیاز حیاتی و بسیار ضروری منطقه به حداقل امکانات، حوزه سلامت را مد نظر قرار داده و با حداکثر انرژی واستفاده از پتانسیل های منطقه ای این مطالبه به حق مردم صبور ملارد را پیگیری نموده وبه نتیجه مطلوب برسانند. ایرج زارع