سخن روز

به بهانه سالگرد کشتن میرزا تقی خان فراهانی( امیرکبیر)
امیر کبیر شهید مشروطه خواه
ای معلم اگر به فرزندم یاد دادی که بیشتر سیاستمداران انسانهایی نا پاک وناسالم اند وبرای رسیدن به قدرت ومقام دست به انجام هر عمل زشت وناپسندی می زنند به فرزندم نیز یاد بده که در برابر سیاستمداران کثیف، سیاستمدارانی خوب وراستین نیز وجود دارند که فکرشان وزندگیشان را فدای مردم ومیهنشان می کنند. ((نامه آبراهام لینکلن به معلم پسرش))
20 دیماه مصادف است با خفه کردن میرزا تقی خا ن فراهانی ملقب به امیر کبیر صدر اعظم ناصر الدین شاه قاجار، هموکه تمام دوران صدارتش بیش از 4 سال به طول نکشید در حالیکه مورخان اورا یکی از استوانه های علمی ایران زمین در راه رسیدن به رشد وترقی در زمان سیاه استبداد پراز فساد وجهل وناامنی سلطه قاجار ها بر این مملکت می دانند. پسر آشپز دربار واز طبقه ی فرودست جامعه که فقط به اتکای هوش وذکاوت فردی خود بر خلاف دیگران که یا به رانت جائی پشتگرم بودند ویا سوراخ سمبه های هفت توی سیاست را بلدشده وبه هزار دوز وکلک صاحب نامی وجاهی ومقامی شدندآنچنانکه می دانیم.آنچنان محکم واستوار حرف می زدکه کنسولگریهای روس وانگلیس را مجبور به اعتراف می کند: (( اوهیچگاه از تصمیمات درست خود کوتاه نخواهد آمد)) در تمام دوران کوتاه اما پر بار صدارت جلوی همه نا ملایمات وکژتابیها ایستاد مملکت خود را می دیدکه شاهش خود را سلطان صاحبقران می خواند وزیر نامه ها امضاء قبله عالم می نویسد. بعضی از متملقان وملیجکان او را ظل السلطان وظل الله می داننداما در اندرون او بیش از 80 زن عقدی وچندین برابر زن صیغه ای وخواجه محرم وملتزمان رکاب دارد آنقدرکه کتابها نوشته اند. نکته طنز اینجاست که بعداز آن که میرزای کرمانی که از شاگردان سید اسدآبادی است اورا به ضرب گلوله در حرم شاه عبدالعظیم وبعد از 50 سال سلطنت سیاه از پای در آورد پیر زنان وسالخوردگان این مملکت حالا دیگرخراب از او به نام شاه شهید یاد می کردند وقسم سخت شان جان ناصر الدین شاه قجر بود. او اینک در بین ما نیست اما می توانم حس کنم چه دردی می کشید. از این که میرزا آقا خان نوری( آغاسی بیک) به خاطر سابقه دزدی وزندانی که دارد برای مشکلات مملکت به رمل واسطرلاب واستخاره متوسل می شود کاشف به عمل می آید که آقا مقام غیبی داشته واز مهد علیا مادر افسونگر شاه الهامات غیبی دریافت می کرده او باید جانشین امیر کبیر ایران شود. شاید زمانیکه تقی خان فراهانی، دست به انتشار وقایع اتفاقیه می زند به این فکر می کرد، که یگانه راه آبادی وترقی مملکت در آگاهی ملت است اما او نمی دانست بقای دولت مستعجل وتأثیر گذار او نه بدستان ملت بدبخت وبیچاره بلکه به امضاء مهد علیا ومافیای دور افتاده از قدرت وثروت بی حساب عصر قجری است .آنروز که امیر کبیررا در حمام فین کاشان رگ زدند ودستمالی در گلویش نهادند امیر را نکشتند بلکه ملت ایران را خفه کردند. پول هایی که به عنوا ن رشوه به او می دادند وهیچگاه قبول نکرد عاقبت خرج کشتنش شد.

نامه امیر کبیر به ناصر الدین شاه
قربانت شوم
الساعه که درایوان منزل با همشیره همایونی به شکستن لبه نان مشغولم خبر رسید که شاهزاده موثق الدوله حاکم قم را که به جرم رشوه وارتشاء عزل کرده بودم به توصیه عمه خود ابقاء فرموده وسخنان هزل بر زبان رانده اید فرستادم اورا تحت الحفظ به تهران بیاورند تا اعلیحضرت بدانند که اداره امور مملکت با توصیه عمه وخاله نمی شود. زیاده جسارت است تقی
یوسف حسامی